Vernieuwd en uitgebreid Imschoot houdt open deur
In drie generaties van 't vergifwinkeltje tot speciaalzaak voor teler en tuinliefhebber
Lochristi - Komend weekeind houdt Imschoot in Dorp-Oost open deur. Het bedrijf is momenteel aan de derde generatie toe, en voor wie de geschiedenis van het bedrijf van dichterbij bekijkt, kende het bedrijf eigenlijk een opmerkelijke evolutie die de golven van de tuinbouwnijverheid in Lochristi volgde. Drie generaties, drie verbouw!ngen, verschillende benamingen als ondertitel van het bedrijf, maar toch altijd binnen dezelfde branche: land- en tuinbouw, voor professionele en particuliere gebruiker. Nog een constante in het logo van het bedrijf: de bladluis met een pijltje door. Symbool voor 't vergifwinkeltje.
Een brok geschiedenis, vermengd met persoonlijke nostalgie: Kamiel Imschoot, eerder zelf tuinbouwer in de Stationsstraat, merkte al een tijdlang dat al zijn collega's bloemisten wel af en toe alaam en materiaal nodig hadden, en dat daar op Lochristi niet echt een leverancier voor was.
Dus begon hij in 1950 in Dorp-Oost, in de volksmond den bouw een winkel waarin bloemisten terecht konden voor rietmatten, gietdarmen en nog allerlei tuinbouwmateriaal: koperen kranen in alle maten, en noem maar op. Tweede luik van het assortiment: granen, zaden, duiveneten, want Kamiel was ook duivenmelker.
In 1953 kwamen daar ook sproeistoffen bij: DDT, E605, roze korrels: termen waar Lochristinaren van mijn generatie mee opgroeiden en waarvan je wist: van die spullen moet je weg blijven, bloemisten moeten ze hoog verborgen wegstoppen, want gevaarlijk als het in verkeerde handen komt. Bij lmschoot hadden ze het allemaal.
Mijn eerste herinneringen aan de zaak dateren van toen ik nog heel jong was, en mee op broodronde moest: terwijl ik met mijn stapel brood in de armen in het winkeltje stond te wachten of het de oude of de jonge madam zou zijn die achter de toog zou komen, keek ik me de ogen uit naar al die bakken met graan, vogelzaad. Het leek voor mij allemaal hetzelfde.
De tweede herinnering dateert van een latere faze in mijn leven: toen ik op diverse bloemisterijen vakantiejobs deed gebeurde het meermaals dat er op de bloemisterij wel eens iets ontbrak. En toen werd er steevast geroepen: rij eens naar Imschoot, om wat extra rietmatten. En breng ook potten maat 17 mee. En twee stelen, en een nieuwe riek om bosgrond te scheppen.
Ze hadden het er allemaal: een wonderwinkel vond ik het altijd: ik kon er zelf niets van gebruiken, maar ik keek er mijn ogen uit. Ook naar de zakjes radijs- en bloemenzaad, waarbij ik altijd droomde: wat moet het fijn zijn dat zelf te zaaien en te oogsten. Maar er nooit toe kwam, en de radijzen gewoon in de Delhaize kocht.
Maar we dwalen af. Imschoot dus. Kamiel liet zijn zonen Willy en Walter al gauw meehelpen in de zaak: die sproeistoffen, daar moest je iets van kennen, dus werd er een tractor aangeschaft en ging men bij de landbouwers sproeien. Willy legde zich vooral toe op de winkel, de aankoop, terwijl Walter de man van de mechaniek en de thuislevering was.
Willy Imschoot: 'In die tijd vroeg je je niet af wat je later zou gaan studeren. Het was zo evident dat wij in de zaak van ons ouders ingroeiden en die daarna overnamen. Daar bestond gewoon geen discussie over.'
Een generatie verder lagen de zaken wel al iets anders: Willy had zelf ook twee zonen (en een dochter): 'In mijn hoofd zag ik het wel zo dat Rik, die mechanica studeerde de rol van mijn broer Walter zou overnemen, en dat Jan, die tuinbouwschool deed, mijn taak in het bedrijf zou overnemen. Rik werd juwelier en heeft nu een eigen zaak hier in het dorp.'
Jan Imschoot (40), de derde generatie: 'Na de tuinbouwschool heb ik eerst een aantal jaren op andere bedrijven gewerkt. Om daarna vast te stellen dat het thuis nog het beste was. In 1980 was het bedrijf enorm uitgebreid en vernieuwd, in 94 ben ik in het bedrijf thuis beginnen werken, om het in 2005 over te nemen. Evident was dat allemaal niet: een regeling treffen met je ouders die nog in de zaak zitten, een nonkel die ook in de zaak zit. Het ging niet over één nacht ijs, maar op een bepaald moment moet je de knoop doorhakken: ik was ondertussen 36, getrouwd, kinderen, en ik wou niet blijven wachten. Even heb ik er aan gedacht zelf een eigen zaak met grasmachines en zo te beginnen, maar uiteindelijk met behulp van een boekhouder, zijn we tot een regeling gekomen waar iedereen zich kon in vinden. Pa, ma en nonkel werken hier nu nog.'
Jan: Het profiel van de zaak is voor sommige buitenstaanders misschien soms wat onduidelijk. Enerzijds zijn we voor de professionele telers een soor groothandel waar ze terecht kunnen voor professioneel materiaal. Maar we hebben hier ook altijd al particulieren over de vloer gehad; In omzet overstijgen de kwekers uiteraard de particuliere sector, omdat ze veel grotere bedragen aankopen, maar in aantallen klanten hebben wij veel meer particulieren. Door onze technische achtergrond en de know how van drie generaties in hetzelfde vak, heeft de klant hier zekerheid van kennis, en hij weet ook dat wij tijd maken voor advies en uitleg, en service achteraf.'
Recent breidde het pas in 1980 volledig vernieuwde complex nog eens fel uit. Door de bouwwerken van het appartementenblok met de baby- en kinderspeciaalzaak was het bedrijf al die tijd iets moeilijker bereikbaar en vooral minder zichtbaar, maar aan die situatie komt nu een einde. De oprit naar het bedrijf wordt dubbel zo breed als nu het geval is, en komend weekeind houden zowel de kinderspeciaalzaak Little People als Imschoot samen open deur.
Imschoot biedt dat weekeind alvast eenmalige kortingen aan op tuinbouwmachines en er zijn diverse prijzen te winnen: een snoeischaar, een spade, een rugsproeier.
Open deur op zaterdag 10, zondag 11 en maandag en 12 april.
